Agusti Fernandez

Barry Guy​@​70 - Blue Horizon - Live At Ad Libitum Festival 2017

Nie byle jaką niespodziankę z okazji swojej siedemdziesiątki zaserwował nam rok temu Barry Guy. Trzy dni koncertów na ubiegłorocznym festiwalu Ad Libitum prezentowały olbrzymią wszechstronność i twórczą przekrojowość kontrabasisty, który już dziś jest ikoną muzyki improwizowanej. Po blisko roku od tego wydarzenia Fundacja Słuchaj daje nam jeszcze lepszy prezent – oto w formie obszernego trzypłytowego boxu ukazuje się nagranie live tych trzech koncertów. „Blue Horizon” – bo tak nazywa się to wyjątkowe wydanie, to tytuł, który z pewnością zapamiętamy na długo.

Barry Guy@73 - a gdyby przemówił bas?

A gdyby przemówił bass? Nie tylko rozswingowanym jazzowym pochodem, czy liryczną smyczkową kantyleną, ale pełnym głosem wszystkich stylów muzycznych na raz? Wolny od stylistycznych szufladek i rodzajowych etykiet? Jeśli tak by się stało, to z pewnością mógłby zabrzmieć głosem Barry’ego Guya.

Ramon Prats: “After 8 hours playing, it is like flying with the sound”

Ramon Prats is a Catalan drummer who plays with such avant-garde players as Agustí Fernández, Axel Dörner or Mats Gustafsson. But his strongest musical relation is the one with Albert Cirera. Together, they played a 10 hours long concert, to celebrate their 10th anniversary. Ramon told me about their musical connection, his last year and the meaning of improvisation in music.

Was 2019 a good year for you? Could you sum up it somehow?

Ramon Prats – „Po 8 godzinach grania, wznosisz się razem z dźwiękiem”

Ramon Prats to kataloński perkusista, współpracujący z tuzami awangardy: Agustím Fernándezem, Axelem Dörnerem, czy Matsem Gustafssonem. Jednak najsilniej związany jest z saksofonistą Albertem Cirerą. To z nim aby uczcić dekadę wspólnej działalności zagrał dziesięciogodzinny koncert. Opowiedział mi o wyjątkowej relacji pomiędzy muzykami, minionym roku 2019 i znaczeniu improwizowania w muzyce.

Czy rok 2019 był dla Ciebie dobrym rokiem?

50-lecie London Jazz Composers Orchestra w Krakowie - relacja

Szalone czasy zmieniają perspektywę. Jeszcze 3 tygodnie temu było dane słuchaczom w Krakowie uczestniczyć w muzycznej uroczystości, jubileuszowych koncertach London Jazz Composers Orchestra. Dzisiaj wydaje się, że to było w innym świecie, w innej, być może równoległej rzeczywistości. Dzisiaj samo uczestnictwo w koncercie (jakimkolwiek) jawi się czymś niezwykłym. Zmagam się więc troche ze wspomnieniami, wciąż świeżymi ale jednak bardzo odległymi.

Izumi Kimura: Listening, trusting and not being attached to the outcome

Izumi Kimura is a japanese pianist and composer, strongely connected with improvised scene. Her last release „Illuminated Silence” is recorded with Barry Guy and Gerry Hemingway. Izumi told me about the recording, her strong intuition and musical approach.

After your childhood in Japan, You’ve decided to move to Ireland. Why have you chosen this particular place?

Izumi Kimura – Słuchanie, zaufanie i brak oczekiwań

Izumi Kimura to pochodząca z Japonii pianistka i kompozytorka, mocno związana ze sceną improwizowaną. Swój ostatni album „Illuminated Silence” nagrała wraz z Barrym Guy’em i Gerry’m Hemmingwayem. Opowiedziała mi o kulisach nagrań, swojej niezawodnej intuicji i o tym czego wymaga od niej gra w zespole.

Swoje dzieciństwo spędziłaś w Japonii. Następnie zdecydowałaś się na przeprowadzkę do Irlandii. Dlaczego akurat tam?

50-Lecie London Jazz Composers Orchestra w Krakowie

Pięć dekad działalności, szesnastu improwizatorów i trzy wyjątkowe wieczory w jednym wyjątkowym mieście. Na początku marca 2020 roku miłośników jazzu improwizowanego czeka coś naprawdę niezwykłego. Jako preludium do nadchodzącej w tym roku 15. edycji Krakowskiej Jesieni Jazzowej odbędzie się wyjątkowy cykl koncertów, będących celebracją jubileuszu pięćdziesięciolecia kolektywu London Jazz Composers Orchestra.

Spontaneus Chamber Music vol. 2

Kiedy skrzypek Patryk Zakrocki i gitarzysta Marcin Olak powołali do życia swój projekt Ryba, a było to już jakiś czas temu, miałem nieodparte wrażenie, że z połączenia dwóch różnych światów muzycznych może powstać coś naprawdę ciekawego. O tym, że podejście obu panów do aktu twórczego różni się, zdawałem sobie sprawę. Kiedy usłyszałem “Spontaneous Chamber Music vol. 1”, utwierdziłem się jednak w przekonaniu, że ryzyko podejmowane przez tych muzyków opłaciło się.

Kompozycja zaczyna się od improwizacji - rozmowa z Krzysztofem Knittlem

Powołał Pan do życia festiwal Ad Libitum nie tylko po to by prezentować dokonania uznanych improwizatorów z całego świata, ale przede wszystkim  po to, by przywrócić sztuce improwizacji należne jej miejsce w przestrzeni muzyki poważnej i edukacji. Co to znaczy?

Strony