Paul Lytton

Warszawa 2019

Elektroakustyczna grupa Evan Parkera powstała prawie trzy dekady temu, jako koncepcja rozwijania swobodnej improwizacji akustycznego tria Parker/ Guy/ Lytton w kierunku brzmień elektronicznych, zarówno generowanych jako pewien rodzaj echa, jak też będących dekonstrukcją żywych dźwięków. Koncepcja zakładała również produkowanie dźwięków syntetycznych jako niezależnego strumienia improwizacji, pozostającego w opozycji do dźwięków akustycznych.

Barry Guy​@​70 - Blue Horizon - Live At Ad Libitum Festival 2017

Nie byle jaką niespodziankę z okazji swojej siedemdziesiątki zaserwował nam rok temu Barry Guy. Trzy dni koncertów na ubiegłorocznym festiwalu Ad Libitum prezentowały olbrzymią wszechstronność i twórczą przekrojowość kontrabasisty, który już dziś jest ikoną muzyki improwizowanej. Po blisko roku od tego wydarzenia Fundacja Słuchaj daje nam jeszcze lepszy prezent – oto w formie obszernego trzypłytowego boxu ukazuje się nagranie live tych trzech koncertów. „Blue Horizon” – bo tak nazywa się to wyjątkowe wydanie, to tytuł, który z pewnością zapamiętamy na długo.

Najnowsza płyta Evana Parkera i jego legendarnego Electro-Acoustic Ensemble - Warszawa 2019 wydana w Polsce.

Według wielu znawców muzyki improwizowanej Electro-Acoustic Ensemble to opus magnum w artystycznej działaności Evana Parkera. Znakomita większośc albumów, jakie Parker wydał z tym zespołem ukazała się nakładem ECM. Są jeszcze dwie płyty wydane poza katalogiem monachijskiego potentata. Jedna w Victo Records druga, zatytyłowana Hasselt, w założonej przez samego Parkera oficynie PSI. Teraz pora na najnowszą odsłonę działalności tego fenomenalnego bandu. Przed nami album Warszawa 2019.

Paul Lytton - sztuka wyzbycia się ego

Paul Lytton urodził się w Londynie 8 marca 1947 roku. Perkusista, znany również ze eksperymentów z elektroniką, konstruktor instrumentów. Karierę drummerską rozpoczyna od … gry w tanecznych big bandach w latach 60tych. W tamtych latach również chętnie słucha Elvina Jonesa czy Tony’ego Williamsa, ale muzyką free zaczyna się zajmować w wyniku spotkania z Tonym Oxleyem – facetem, który z jednej strony miał stały angaż Ronnie Scott’s – najpopularniejszym brytyjskim klubie jazzowym, z drugiej grał np. z Derekiem Bailey’em.

I've just found a new kind of engagement with the trumpet - interview with Nate Wooley

How was the last year for you?

Nate Wooley: It was equal parts difficult and exciting. I won't even talk about personal ups and downs, or anything relating to the anxiety caused by living in America at the moment. Purely musically, it was a year of making some important decisions that entailed some growing pains as well as a renewed sense excitement about the possibilities of being a musician and an artist right now.

What you've done and what you've expected to do?

Znalazłem nowe podejście do gry na trąbce - wywiad z Natem Wooley’em

Czym jest Sound American? Co przyniósł zeszły rok? Odpowiedzi na te i kilka innych pytań znajdziecie w rozmowie z amerykańskim trębaczem Natem Wooley’em.

Jak minął Ci zeszły rok?

Known/ Unknown

Jeśli w epoce wykuwania się gatunku muzyki swobodnie improwizowanej (zatem jakieś pięćdziesiąt lat temu z okładem) głównym partnerem duetowym Paula Lyttona był Evan Parker, o tyle z perspektywy ostatnich kilkunastu lat na takie miano zasługuje z pewnością Nate Wooley.

Paul Lytton & Nate Wolley – Known/Unknown

American trumpeter and trumpet innovator Nate Wooley has worked closely with legendary drummer and one of the fathers of European improvised music Paul Lytton for many years. Two great improvisers representing two different generations of creative artists.

Paul Lytton & Nate Wolley – Known/Unknown

Amerykański trębacz i innowator gry na trąbce Nate Wooley od wielu lat blisko współpracuje z legendarnym perkusistą i jednym z ojców europejskiej muzyki improwizowanej, Brytyjczykiem, Paulem Lyttonem.

Concert in Vilnius

Archetyp swobodnej improwizacji w konstelacji saksofon – kontrabas – perkusja powraca i, jak zawsze od 35 lat z okładem, kąsa doskonałą muzyką. Udowadnianie powyższej tezy wydaje się kompletną stratą czasu, nawet dla tych, którzy wspólne nagrania Evana Parkera, Barry Guya i Paula Lyttona znają w stopniu ledwie dostatecznym.

Strony