Marilyn Crispell

Nowa płyta Marilyn Crispell i Raymonda MacDonalda - Parallel Moments do słuchania!

Zanim pójdziemy do sklepu płytowego tego najbliższego lub internetowego i sięgniemy do portfela po konkretny tytuł lubimy wiedzieć po co sięgamy. Sięgać możemy po niezliczone ilości płyt, które każdego dnia pojawiają sięna płytowym rynku. W ogromie wydawnictw warto zapoznać się nie tylko ze słynnymi wytwóniami płytowymi, ale także z mniejszymi oficynami wydawniczymi, które nierzadko kryją fascynującą muzykę, której istnienia nie podejrzewaliśmy wcale. I oto jedna z nich brytyjska Babel Label.

Azure

Jest jedną z niewielu pianistów, którzy godni są wyzwania jakim jest free jazz - to wielokrotnie powtarzane zdanie napisał o Marilyn Crispell dziennikarz New York Timesa John Pareles. Pamiętam mój pierwszy kontakt z jej muzyką, z jej językiem - nowym, otwartym, nieoczywistym, subtelnym a za razem bardzo naturalnym. Kiedy się jej słucha, trudno oprzeć się wrażeniu, że przy klawiaturze siedzi mądry człowiek. Oto w nasze ręce trafia zapis jej rozmowy, spotkania z Garym Peacockiem.

Jazzarium w Radiu WNET 05.06.2013: tym razem już w duecie. Audycję prowadzą Kajetan Prochyra i Maciej Karłowski

Tym razem już w duecie i poczęści z muzyką duetów. Z płyt, które już są na rynku i albumów, któych jeszcze nia ma. Bo przecież Lucian i Mat Maneri ze swoim "Transylvanian Concert" na sklepowe póki już trafili, ale Marilyn Crispell i Gary Peacock z płyta "Azure" jeszcze nie. Podobnie jak najnowsze dzieło kwintetu Steve'a Swallowa "Into The Woodwork" oraz płyta Jonathana Finlaysonai jego Sicilian Defense - Moment And The Message (2013). Będzietez muzyka mniej jazzowa od Joslyn COok, fragmenty nowej płyty Pata Metheny'ego z kompozycjami Zorna i kołysanka Jeża Igora.

Jazzarium w Radio WNET: Czarne płyty!

Czarne okładki... tak. Podług takiego właśnie, finezyjnego niezmiernie, klucza dobrali dziś muzykę Maciej Karłowski i Kajetan Prochyra. Przy okazji wywiązała się między nimi mała polemika na temat wywiadu jakiego niedawno udzielił Wojciech Karolak, w którym dość, delikatnie mówiąc, szorstko wyraził się o awangradzie i awangrardzistach. Tak czy owak: w audycji jak zawsze sporo muzyki, której ciężko zaznać gdziekolwiek indziej. Polecamy!

Jazz Bez Granic w Radiu WNET 13.12.2012 - bardzo nowe i niebardzo nowe płyty z Chicago i nie tylko

Wczoraj kilka minut po godzienie 9.00 było na żywo w Radiu WNET. Dzisiaj na stronach Jazzarium audycja Macieja Karłowskiego Jazz Bez Granic. Płyty całkiem nowe od Marilyn Crispell, Marka Dressera i Gerry'ego Hemingway'a z kompozycjami Braxtona, Stellar Quartet Roba Mazurka z bajecznie grającą Angelicą Sanchez. Jest też czarodziejski "By Many Names" Freda Andersona oraz trochę grania davisowskiego, od jednego z najbardziej zadziornych trębaczych talentów Coreya Wilkesa.

Ithaca

Miejcie uszy szeroko otwarte, a oczy zamknięte. Dźwięk sam dojdzie do Was. Pełen niuansów. Pełen zmian. Wciąż zmienny. Gdy słucham omawianej płyty Barry Guya, firmowanej wprawdzie przez niego wespół z Marilyn Crispell i Paulem Lyttonem, muzyka kojarzy mi się z... rtęcią. Mieni się i wciąż zmienia. Jest czymś jednocześnie wspaniałym i nieosiągalnym. Gdy chcę jej dotknąć, gdy chcę poznać, zbliżę rękę... w tym samym momencie zmieni się. Pokaże nowe oblicze.

One Dark Night I Left My Scilent House

W nocy, w ciszy, w wyobraźni. Kontemplacja, ciche szaleństwo. Świetne brzmienie. Najłatwiej opisać ten album wyrwanymi z kontekstu zdaniami, emocjami. Lepiej, zamiast opisywać, po prostu posłuchać go i często do niego wracać. Znakomita płyta.

Strony