Kenny Barron

Nagrody krytyków Downbeatu

Down Magazine po raz 67 przyznał nagrody w dorocznej ankiecie krytyków. Przeglądając listę chyba nie ma żadnych zaskoczeń.

W dwóch kategoriach laur zdobyła Cecile McLorin Salvant sięgając po podium w kategorii Najlepsza wokalistka roku i Artysta Roku. Ku takiemu werdyktowi skłonił jury zapewne jej album The Window nagrany wspólnie z pianistą, który tak na marginesie również zwyciężał w dwóch kategoriach: Rising Star–Jazz Artist oraz Rising Star–Piano.

Concentric Circles

Niezły prezencik na siedemdziesiąte piąte urodziny zafundował sobie Kenny Barron. Razem z kwintetem, nagrał płytę „Concentric Circles”, wydaną przez słynną wytwórnię Blue Note. Mamy tu niezłe podsumowanie dotychczasowych preferencji muzycznych i współpracy Kenny’ego Barrona: niebanalną, często liryczną melodykę, długie i nieregularne frazy, swingującą sekcję rytmiczną, jamującą formę i dużo solowych popisów. A wszystko to, w eleganckim postbopowym, mocno amerykańskim stylu.

Nowa płyta Karrin Allyson z utworami Rodgersa i Hammersteina

Cztery razy nominowana była do nagrody Grammy. Ma 12 płyt w dorobku, Spiewa w czterech jeżykach po angielsku, portugalsku, francusku I hiszpańsku. Z równym powodzeniem sięga po brazylijskie bossa novy co kompozycje Wayne’a Shortera czy Johna Coltrane’aO kim mowa? O Karrin Allyson rzecz jasna – śpiewaczce, która choć na świecie cieszy się już pozycją gwiazdy w Polsce chyba jednak nie jest prawie wcale zauważana.Może tym razem uda się sytuację zmienić.

Wayne Shorter z Grammy za całokształt twórczości

Wayne Shorter jest jednym z najwspanialszych artystów w historii jazzu - trudno byłoby znaleźć kogoś, kto z tym stwierdzeniem chciałby polemizować. Stąd też z radością przyjąć można wieść, że nagroda Grammy za całokształt twórczości trafi w tym roku właśnie w ręce twórcy Footprints. Ten szczególny złoty gramofon mają już w swojej kolekcji The Rolling Stones, Frank Zappa, Frank Sinatra i (pośmiertnie) Artur Rubinstein.

Kind Of New

Gdy Miles Davis w 1959 roku rejestrował „Kind of Blue”, nie zdawał sobie chyba sprawy, że powstaje nagranie, które będzie uważane za jedno z najważniejszych w historii jazzu. Gdy Donald Harrison wchodził do studia, wiedział, że mierzy się z legendą. Uważam, że udało mu się nagrać ciekawy materiał.

Bossas & Ballads: The Lost Sessions

Mamy przed sobą płytę zawierającą materiał, na który trzeba było czekać aż 14 lat licząc od chwili nagrania, a 12 od śmierci Getza. Herb Alpert, będący producentem tej zrealizowanej w marcu 1989 r. przez A&M, a zarazem producent pośmiertnego albumu, przyznał, że materiał z tej sesji gdzieś się zapodział, wszyscy bowiem byli bardzo zaangażowani w produkcję ambitnego albumu „Apasionado”.

Love Letters

Plejada nazwisk, aż się w głowie kręci (Holland, Scofield, Kikoski, Redman, Barron, McBride). Skład zaproszonych do nagrania gości legendarnego perkusisty mógłby obdzielić kilka płyt. Spis utworów, wręcz wzorcowy na warsztaty jazzowe dla początkujących muzyków. Frajda dla miłośników solidnego jazzu środka.

It’s me

Jaka jest Abbey Lincoln każdy wie, a jak nie wie to powinien sobie kupić jej płytę ponieważ zatytułowana jest ona It’s Me.